1. مشکل در ژست گرفتن
ترانسفورماتور جریان محافظ (TA) عمدتاً همراه با دستگاه حفاظت رله برای ارائه سیگنال به دستگاه رله برای قطع مدار خطا و محافظت از ایمنی سیستم قدرت در صورت اضافه بار اتصال کوتاه یا سایر خطاها استفاده می شود. در خط شرایط کاری آن کاملاً با شرایط ترانسفورماتورهای اندازه گیری متفاوت است که فقط باید دقت مناسبی در محدوده عملکرد عادی یک جریان داشته باشند. هنگام عبور از جریان اتصال کوتاه خطا، امید است که ترانسفورماتور در اسرع وقت اشباع شود تا ابزار اندازه گیری را از آسیب ناشی از جریان اتصال کوتاه محافظت کند. اولی فقط زمانی شروع به کار می کند که جریان چند برابر یا ده ها برابر بیشتر از حد معمول باشد و خطاهای آن (خطاهای جریان و فاز) در محدوده منحنی خطا باشد. هنگام ارزیابی خطاهای فعلی و اختلاف فاز به طور همزمان، از خطاهای ترکیبی استفاده می شود.
هنگامی که جریان اولیه i1 TA محافظ کوچک است، جریان ثانویه i2 به صورت خطی تغییر می کند. هنگامی که i1 به یک سطح معین افزایش می یابد، چگالی مغناطیسی در هسته ترانسفورماتور بسیار زیاد است. به دلیل غیر خطی بودن مواد فرومغناطیسی، جریان تحریک i{3}} دارای مقدار زیادی هارمونیک های مرتبه بالا، با شکل موج نوک تیز است که از موج سینوسی فاصله دارد. حتی اگر il یک موج سینوسی ایده آل باشد، i2 سینوسی نیست.

موجک های غیر سینوسی را نمی توان با استفاده از نمودارهای فازور تجزیه و تحلیل کرد و نیاز به استفاده از خطای ترکیبی (تحلیل مفهومی) دارد، که منجر به افزایش سریع i0 می شود، معادل تبدیل نشدن مقداری i1 به i2، و i2 و i1 no. تغییر نسبتا طولانی تر، در نتیجه خطای TA افزایش می یابد.
هنگامی که یک خطای اتصال کوتاه در سیستم قدرت رخ می دهد و باعث عمل حفاظت رله می شود، جریان اتصال کوتاه i بسیار زیاد است، معمولاً بیش از 10 برابر جریان نامی است که خطا را افزایش می دهد و حساسیت و انتخاب پذیری دستگاه حفاظت را به خطر می اندازد.
علاوه بر این، در اصل، TA خود یک ترانسفورماتور خاص است و ترانسفورماتورها باید در بار نامی کار کنند. بنابراین، اگر بار در سمت ثانویه TA از مقدار بار ثانویه نامی خود بیشتر شود، خطای آن را نیز افزایش می دهد.
2. ایده های راه حل
همانطور که در بالا ذکر شد، خطای TA اجتناب ناپذیر است و بزرگی آن به ویژگی های تحریک هسته آهنی TA و بار جانبی ثانویه مربوط می شود.
برای کنترل این خطا، لازم است که رابطه بین حداکثر خطای i در محل TA، نسبت این جریان به i1 نامی، نسبت جریان نامی و بار ثانویه نامی بررسی شود. بنابراین، درک دقیق مفاهیم سطح دقت و محدودیت های سطح دقت مربوط به آن، نسبت جریان نامی و بار نامی ضروری است. برای حل این مشکل باید سطح دقت مناسب بر اساس وضعیت واقعی پست انتخاب شود.
برای TA که برای حفاظت استفاده می شود، سطح دقت به عنوان درصد حداکثر خطای مرکب مجاز تحت حد دقت رتبه بندی شده i1 اسمی است و به دنبال آن حرف "P" نشان دهنده حفاظت است. این در واقع یک نیاز سطح خطای دستی برای تولید TA است. ضریب حد دقیق به نسبت i1max اشاره دارد که می تواند الزامات خطای مرکب را به i1 رتبه بندی شده برآورده کند. نسبت جریان نامی به نسبت i1 به i2 اشاره دارد. بار نامی مقدار بار ثانویه است که برای تعیین سطح دقت ترانسفورماتور استفاده می شود.
در استاندارد ملی اولیه "ترانسفورماتور جریان" (GBl208-75)، تصریح شده بود که سطح دقت حفاظت TA B و D است. هنگام انتخاب سطح دقت TA برای حفاظت، منحنی خطای 10٪ باید باشد. تأیید می شود تا اطمینان حاصل شود که خطای جریان از مقدار مشخص شده در طول اتصال کوتاه تجاوز نمی کند. در حال حاضر، نسخه جدید به ترتیب سطح دقت 5P و 10P را تعیین میکند که نشاندهنده حد خطای مرکب 5% و 10% در حد دقت رتبهبندی شده i1 است. سری مقادیر استاندارد ضریب حد دقت آن شامل 5، 10، 15، 20، 30 و غیره است که نشان می دهد در صورت خطای اتصال کوتاه، اگر مضربی جریان اتصال کوتاه i نسبت به i1 نامی کمتر از این باشد. مقدار، خطا در محدوده سطح دقت کنترل می شود.
بنابراین، دو نتیجه می توان گرفت: 1) هنگام انتخاب سطح دقت TA برای حفاظت، ضریب حد دقت باید به طور همزمان انتخاب شود، مانند 5P20 و 1200/5A، به این معنی که وقتی i بیشتر از 20 نباشد. برابر مقدار i1، یعنی نه بیشتر از 20 × 1200=24 kA، خطای ترکیبی بیش از 5٪ نیست. 2) با انتخاب هر دو جهت، نسبت جریان نامی را می توان بر اساس ilmax داده شده، مقدار بار ثانویه و منحنی خطای 10٪ به دقت تعیین کرد تا ضریب حد تعیین شود. ضریب حد دقیق را نیز می توان بر اساس i1max داده شده، نسبت جریان نامی و منحنی خطای 10 درصد انتخاب کرد و بار ثانویه نامی و مقطع کابل ثانویه را می توان بر اساس منحنی خطای 10 درصد انتخاب کرد.
در طول عملیات حالت پایدار، بار ثانویه TA باید منحنی خطای 10٪ را برآورده کند. تا زمانی که بار ثانویه واقعی TA کمتر از بار مجاز منحنی خطای 10٪ باشد، خطای اندازه گیری باید در 10٪ باشد. هرچه بار ثانویه بزرگتر باشد، اشباع شدن هسته آهن آسان تر است.






